MUSEUM "WAALSDORP"

In de dertiger jaren van de vorige eeuw werd de mogelijkheid van het bij verrassing binnendringen van vele vliegtuigen duidelijk. Dit leidde tot het concept van een permanent in bedrijf zijnd vroeg waarschuwingsysteem (Luchtwachtdienst). bestaande uit vele luisterposten verspreid over een groot gebied. Deze Luchtwachtdienst had over het gehele land verspreid waarnemers gestationeerd voor het waarnemen van overvliegende vreemde vliegtuigen, waarbij de waarnemers vliegrichting en geschatte snelheid telefonisch doorgaven aan een centraal punt.Dit vereiste de beschikking over een hulpmiddel om beter dan het ongewapende oor het geluid van binnenkomende vliegtuigen op te sporen.

Het Meetgebouw werd gevraagd de mogelijkheden te onderzoeken. Voor de Luchtwachtdienst was een eenvoudiger en bij voorkeur om het hoofd draagbare uitvoering was gewenst dan het Van Soest-toestel. Vanaf 1930 werden verschillende vormen beproefd en het bleek dat een verkleinde versie van de parabolische reflectoren de beste resultaten behaalde, mede omdat hiermee het "geluidsbeeld" het beste bewaard bleef. Volgens een verslag uit 1935 zijn er een aantal industrieel in productie genomen.

Relatieve maximum waarnemingsafstand als functie van de richting (1933)
(volledige weergave 379 KB)

Voor de Luchtwachtdienst werd daarom later een eenvoudiger luistertoestel ontwikkeld, dat in serie bij de industrie gemaakt is.

Luistertoestel luchtwachtdienst

Parabolen (volledige weergave 279 KB)

Hoorns met evenwijdige assen
(volledige weergave 169 KB)