Thuiszitten

Elly Waterman, januari 2014

Sinds een paar maanden staan er mannen in felgele pakken met een oranje driehoek langs de Croeselaan. Ik wist eigenlijk niet wat ze daar deden, al die tijd, hoewel ik een keertje door een van hen werd aangesproken toen ik door het rode stoplicht liep. Niets snapte ik ervan, want er rijden alleen maar minder auto's over de Croeselaan. Ze mogen namelijk niet meer rechtdoor, naar het station. 

Vlak voor de kerst was er een enorme storm met hagelbui. De mannen stonden er toen ook te kleumen, terwijl ik erlangs waaide. Inmiddels is het nieuwe jaar alweer een paar weken oud. Nog steeds staan de mannen er te staan. Ze kijken een beetje rond, zwaaien naar de buschauffeurs.

Op een dag sprak ik een van die mannen, die wat minder nors keek dan de anderen, maar eens aan. "Koud he?" zei ik, om het ijs te breken. "Ja", zei de man. Toen heb ik gevraagd waarom hij hier stond. "Nou," zei hij, "dat zal ik u eens haarfijn uitlegge. We staan hier voor de veiligheid. Omdat de fietsers altijd door rood rijde. Dan kunnen we ze tegehouwe".

Ik was verbaasd, het stoplicht werkt daar toch gewoon? Maar het is echt waar, omdat er bussen langrijden, moeten de fietsen worden tegengehouden.

"Het is toch beter dan thuiszitte" voegde de aardige man ernog aan toe. Wijzer geworden liep ik verder. Ik vroeg me wel af, hoe zijn thuis er dan uitziet, waarom het beter is te kleumen langs de Croeselaan dan lekker warm thuis te zitten.